การคิด การเขียน ภาษา ทั้ง ก และ ข

โคลง ฉันท์ กาพย์ นิทาน นิยาย นวนิยาย เรื่องสั้น บทละครพูด บทความ สารคดีท่องเที่ยว ชีวประวัติ บันทึกจดหมายเหตุ

ฉันหนีโลกโศกทุกข์มาซึกซ่อน หนีความร้อยความอึกทึกหนอ หนีแสงฉายบาดตามายายอ มานั่งท้อทุกข์ทนอยู่ เขาคลอขลุ่ยครวญเสียงเพียงแผ่วผิว ชะลอนิ้วพลิ้วผ่านจากมานหมอง โอดสะอื่นอ้อยอิ่งทิ้งทำนอง เป็นค เสียงหัวเราะเร้าใจให้เริงรื่น เสียงสะอื่นพาใจให้หม่นหมอง ใครไม่ต้องร้องให้ที่ไหนมี อยู่กับที่เขาก็หาว่าขี้เกียจ ต้องเบียดเสียดชิงดีผลีผลาม พอพลาด-ทุกข์คลุกกมลเป็นคนทราม จึงหลบความท

เมื่อแรกเชื่อว่าเนื้อทับทิมแท้ มาแปรเป็นพลอยหุงไปเสียได้ เกิดเป็นหญิงให้เห็นว่าเป็นหญิง อย่าทอดทิ้งกิริยาอัชฌาสัย เป็นหญิงครึ่งชายครึ่งไม่พง อันตัวนางเปรียบอย่างปทุเมศ พึงประเวศผุดพ้นชลสาย หอมผกาเกสรขจรขจาย จงรักนวลสงวนนามห้ามใจไว้ อย่าหลงใหลจําคําที่พร่ําสอน คิดถึงหน้าบิดาและมารดร

ความมืด วามคิด ความตาย ความลี้ลับ

เล่นคำซ้ำทำให้เกิดความไพเราะ** ข. สัมผัสสระ ทำให้เสียงคำไพเราะ ค. สัมผัสอักษร ทำให สัมผัสสระ ทำให้เสียงคำไพเราะ สัมผัสอักษร ทำให้เสียงคำไพเราะ ใช้คำเลียนเสียงธรรมชาติทำให้เกิดภาพ

คำพูดของคนชั่วเปรียบเสมือนหัวเต่า คำพูดของคนไม่ดีแต่ละครั้ง ไม่เหมือนกัน คำพูดของคนชั่วมักกลับกรอกเชื่อถือไม่ได้** คำพูดของคนไม่ดีบางครั้งพูดยาว บางครั้งพูดสั้น ๆ

คืนและวันพลันดับก็ลับล่วง ท่านทั่งปวงจงอุตส่าห์หากุศล พลังชีวิตคิดถึงรำพึงตน อายุคนนั้นไม่ยืนถึงห ฝูงชนกำเนิดคล้าย คลึงกัน ใหญ่ย่อมเพศผิวพรรณ แผกบ้าง ความรู้อาจเรียนทัน กันหมด ยกแต่ชั่วดีกระด้าง อันชีวิตคนเราก็เท่านี้ มีชีวิตแสนสั้นนักยากอยู่ยั้ง เกิดต้องตายสลายไปไม่จีรัง ชีวิตยังควรสร้า โคควายวายชีพได้ เขาหนัง เป็นสิ่งเป็นอันยัง อยู่ไซร์ คนเด็ดดับสูญสัง ขารร่าง เป็นชื่อเป็นเสีย

อ่านตีความ อ่านเอาเรื่อง อ่านวิเคราะห์ การประเมินค่า

มาลินีฉันท์ วสันตดิลกฉันท์ อินทรวิเชียรฉันท์ สัททุลวิกกีฬิตฉัน